اما حقیقت این است که نه رضاخان توانست با توسل به زور حجاب از سر مردم بردارد و نه ما می‌توانیم با توسل به زور کسی را باحجاب کنیم.

 نکتۀ تلخ در تفاوت ماجرا این است که آنجا به‌اسم مخالفت با دین خشونت می‌ورزیدند و همین، گروهی از مردم را بیشتر به دین ترغیب می‌کرد

و اینجا متأسفانه به‌نام دین خشونت نشان می‌دهیم  و گروهی از مردم را از دین فراری می‌دهیم

و نکتۀ تلخ دیگر در شباهت ماجرا اینکه در هر دو حالت توسل به زور نشان‌دهندۀ ناتوانی و ضعف است. معنی صریحش اینکه ابزارهای دیگر از تبلیغ و تشویق و تهدید و... به هزارویک دلیل کارگر نیفتاده است.


حجاب بی‌حجاب، محمدرضا زائری