۷۱. مشما: «مشما» به‌معنی نایلون یا پارچۀ نایلونی، تغییریافتۀ واژۀ عربی «مشمع» است و بهتر است به همین صورت «مشما» نوشته شود.
۷۲. معتنابه:‌ «معتنیٰ به» در عربی مرکب است از معتنیٰ (اسم مفعول از اعتناء)+بـ (حرف اضافه)+ـه (ضمیر سوم‌شخص مفرد)، و روی‌هم‌رفته یعنی قابل‌اعتنا و چشم‌گیر. برخی به‌غلط «متنابه» می‌نویسند.
۷۳. معنا، معنی: [...] در فارسی «معنا» و «معنی» هر دو درست است و می‌توان هریک را به‌جای دیگری به کار برد.
۷۴. مهمان، ‌میهمان: «مهمان» و «میهمان» هر دو درست است و در متون کهن فارسی آمده است، منتها «میهمان» رسمی‌تر از «مهمان» محسوب می‌شود.
۷۵. ناغافل: «ناغافل» به‌معنی ناگهان و غافل‌گیرانه ازلحاظ ساخت نادرست است و درواقع برعکس منظور گوینده را می‌رساند،‌ اما چون رایج و جاافتاده است، ناچار باید آن را پذیرفت.

۷۶. نجات‌غریق: «نجات‌غریق» یعنی رهاندن کسی که دارد غرق می‌شود. شناگر ماهری که این کار را می‌کند «ناجی غریق» خوانده می‌شود. برخی به‌غلط «نجات‌غریق» را به‌معنی «ناجی غریق» به کار می‌برند.
۷۷. نصفِ‌شب: این واژۀ گفتاری را بهتر است به همین صورت «نصف‌شب» بنویسیم، نه «نصفه‌شب».
۷۸. نعناع: تلفظ و املای اصلی این واژۀ عربی «نعناع» است، نه «نعنا» یا «نعناء».
۷۹. نه‌خیر: ترکیب حشوآمیزی است و به‌جای آن باید گفت «نه» یا «خیر». نوشتن آن به‌صورت «نخیر» نادرست است.
۸۰. نیوزیلند: نام این کشور به همین صورت «نیوزیلند» درست است. برخی به‌غلط «نیوزلند» می‌نویسند.

دست‌نامۀ ویرایش (چاپ اول)، بهروز صفرزاده