مرور ویرایشیِ ترجمه‌های موجود از ادعیۀ قرآنی

رَبَّنا لا تَجعَلنا مَعَ القَومِ الظّالِمينَ

(اعراف: ۴۷)

پیش‌تر دربارۀ ترجمۀ فعل امر «اجعل» توضیح دادیم (رک. شمارۀ ۱۴). پیش‌ازآن نیز دربارۀ ترجمۀ لفظ «مع» گفته بودیم (رک. شمارۀ ۱۰). بااین‌حال جا دارد ترجمه‌های ارائه‌شده از فعل نهی «لا تجعل» را در اینجا بررسی کنیم.
مطابق انتظار، عموم مترجمان در اینجا از برابرِ «قرار مده» استفاده کرده‌اند. در مقابل، سه مترجم ترجمه‌هایی متفاوت به دست داده‌اند. الهی قمشه‌ای قیدِ «به یک جای» را به کلام افزوده و دست‌کم ترجمه را پرمعناتر کرده است: «پروردگارا، ما را با این ستمکاران به یک جای قرار مده.» خرم‌دل هم از «همراه‌گشتن» استفاده کرده و ترجمه‌ای رساتر به دست داده است: «پروردگارا، ما را با [این] گروه ستمگر همراه مگردان.» خرمشاهی نیز با فاصله‌گرفتن از معنای آشنای «جعل» ترجمه‌ای ادیبانه‌تر پدید آورده است: «پروردگارا، ما را در زمرۀ [این‌] قوم ستمکار میاور.»