۵۱. قندان، قنددان: «قندان» و «قنددان» هر دو درست است، اما بهتر است «قندان» بنویسیم.
۵۲. کاسه‌ای زیر نیم‌کاسه بودن: در این اصطلاح، جای کاسه و نیم‌کاسه عوض شده، یعنی صورت درست آن «نیم‌کاسه‌ای زیر کاسه بودن» است. شاعری فرموده:
یک دم سر من از سر زانو جدا نشد
اینجا به‌زیر کاسه بود نیم‌کاسه‌ای
که در آن، سرِ بر زانو گذاشتۀ خود را به کاسه و زانو را به نیم‌کاسه تشبیه کرده. این اصطلاح بعدها معنی «برنامه یا نقشۀ پنهانی درکاربودن» را یافته است.
۵۳. کشتی‌کچ: تلفظ و املای درست نام این ورزش خشن «کشتی‌کچ» است، نه «کشتی‌کج». catch در انگلیسی یعنی گرفتن.
۵۴. کشکِ‌بادمجان: این ترکیب اضافی در اصل ترکیب عطفی «کشک و بادمجان» (غذای مرکب از کشک و بادمجان) بوده است. «کشکِ‌بادمجان» امروزه به همین صورت رایج است و ناچار باید آن را پذیرفت.
۵۵. گاهی وقت‌ها (اوقات): ترکیب حشوآمیز و نادرستی است و به‌جای آن باید گفت «بعضی وقت‌ها (اوقات)» یا «گاهی».
درست: گاهی سردرد می‌گیرم.
نادرست: گاهی وقت‌ها سردرد می‌گیرم.

۵۶. ــ‌گذاری: واژه‌هایی که املای درست آن‌ها «ــ‌گذاری» با «ذ» است، نه «ز»: اثرگذاری، ارزش‌گذاری، اسم‌گذاری، اِعراب‌گذاری، انگشت‌گذاری، بارگذاری، بمب‌گذاری، بنیان‌گذاری، پایه‌گذاری، تأثیرگذاری، تاج‌گذاری، تخمک‌گذاری، تخم‌گذاری، جدول‌گذاری، حرکت‌گذاری، رمزگذاری، ریل‌گذاری، سپرده‌گذاری، سرمایه‌گذاری، شماره‌گذاری، علامت‌گذاری، عمامه‌گذاری، فاصله‌گذاری، قانون‌گذاری، قیمت‌گذاری، کدگذاری، گروگذاری، مین‌گذاری، نام‌گذاری، نشانه‌گذاری، نقطه‌گذاری، واگذاری، هدف‌گذاری.
۵۷. گریز، گزیر: این دو واژه را نباید باهم اشتباه کرد. «گریز» یعنی فرار و «گزیر» یعنی چاره. وقتی می‌گوییم «از فلان چیز گزیری نیست» یعنی آن‌چیز ضروری است و چاره‌ای جز آن نداریم؛ به‌عبارت‌دیگر، از آن‌چیز ناگزیریم.
درست: گزیری از تغییر و تحول نیست.
نادرست: گریزی از تغییر و تحول نیست.
۵۸. ــ‌گزاری: واژه‌هایی که املای درست آن‌ها «ــ‌گزاری» با «ز» است، نه «ذ»: برگزاری، پیغام‌گزاری، حج‌گزاری، خبرگزاری، خدمت‌گزاری، خواب‌گزاری، سپاسگزاری، سجده‌گزاری، شکرگزاری، گله‌گزاری، نمازگزاری.
۵۹. گم‌وگورکردن: «گم‌وگورکردن» در اصل «گم به گور کردن» بوده است، یعنی چیزی را در گور مخفی یا دفن‌کردن تا هیچ‌کس نتواند پیدایش کند.
۶۰. لِرد، لرت: «لرد» و «لرت» به‌معنی ته‌نشین، هر دو درست است، اما بهتر است «لرد» بگوییم و بنویسیم.

دست‌نامۀ ویرایش (چاپ اول)، بهروز صفرزاده