ترجمۀ مدخل‌هایی از المعجم الميسر في القواعد والبلاغة والإنشاء والعروض، اثر محمد امین ضناوي

أسماء الاستفهام

اسم‌های استفهام کلماتی هستند که با آن‌ها از واقعیت، حالت یا خبری جویا می‌شوند. این اسم‌ها در موقعیت‌های اعرابی گوناگونی قرار می‌گیرند. نیز همگی، جز أيّ، مبنی هستند. «أيّانَ» و «أينَ» مبنی بر فتح‌اند و مابقی مبنی بر سکون. همچنین در جمله حق صدارت دارند [یعنی بر سایر اجزای جمله مقدم می‌شوند] و به همین دلیل آنچه قبل از آن‌ها بیاید در آن‌ها عمل نمی‌کند، مگر در دو حالت:
یک. حرف جر باشد: «عَلیٰ مَن سَلَّمتَ؟»*؛
دو. مضاف باشد: «طَعامَ مَن أكَلتَ؟»*.


* پاورقی توضیحی (بعدها در نسخۀ کامل).