مرور ویرایشیِ ترجمه‌های موجود از ادعیۀ قرآنی

۲. رَبَّنَا أفرِغ عَلَينا صَبرًا وَثَبِّت أقدامَنا وَانصُرنا عَلَى القَومِ الكافِرينَ

(بقره: ۲۵۰)

ترجمۀ فعل «أفرِغ» (امر باب اِفعال) در جملۀ «أفرغ علينا صبرًا» در این آیه قدری بحث‌برانگیز است. برخی مترجمان این فعل را باتوجه‌به معنای استعاری آن، به «بریز» یا افعال مشابه، مانند «فرو ریز» برگردانده‌اند که ترجمه‌ای گرته‌بردارانه به‌نظر می‌رسد و احتمالاً خواننده را برای فهم معنا به بازخوانی وامی‌دارد.

در مقابل، برخی کوشیده‌اند قدری از ترجمۀ تحت‌اللفظی فاصله بگیرند و معنایی روان‌تر پدید آورند. راه‌حل‌هایی که اینان برای رفع نارساییِ پیش‌گفته در نظر گرفته‌اند معمولاً از یکی از این دو حال خارج نیست: 

۱. افزودن واژه یا واژگانی به ترجمۀ آیه: مانند خرمشاهی که با ایجاد اضافۀ تشبیهی، معنایی آشناتر ایجاد کرده است: «بر ما (باران‌) صبر فرو ریز». البته برخی افزوده‌ها قدری غریب به نظر می‌رسند، آن‌هم در کنار فعل «بریز» یا «فرو ریز»: «آبِ  صبر» (خرم‌دل)، «سیل شکیبایی» (صادقی تهرانی)، «پیمانۀ شکیبایی» (مکارم شیرازی)؛

۲. ارائۀ معنایی دیگر از فعل: مانند آیتی و بهرام‌پور که «إفراغ» را به «باریدن» برگردانده‌اند: «بر ما شكيبايى ببار» یا الهی قمشه‌ای که آن را به «بخشیدن» برگردانده است: «به ما صبر و استواری بخش».