۲۱. بیهوده تلف‌شدن: ترکیب حشوآمیز و نادرستی است.
درست: وقتمان تلف شد.
نادرست: وقتمان بیهوده تلف شد.
۲۲. پای پیاده: ترکیب حشوآمیزی است و به‌جای آن باید گفت «پیاده».
درست: پیاده تا منزل رفتم.
نادرست: پای پیاده تا منزل رفتم.
۲۳. پلمب: تلفظ و املای اصلی این واژۀ فرانسوی «پلمب» است، نه «پلمپ».
۲۴. پیشخان: «پیشخان» مرکب است از پیش+خان (خانه) و در اصل به‌معنی فضای سرپوشیدۀ جلوی خانه بوده. معمولاً به‌غلط پیشخوان می‌نویسند.
۲۵. ترید: اصل این واژه «ترید» است، اما در فارسی گفتاری «تلیت» یا «تیلیت» می‌گویند.
۲۶. تیوب: تلفظ و املای اصلی این واژۀ انگلیسی «تیوب» است، نه «تیوپ».
۲۷. جدوآباد: این ترکیب عطفی در اصل «جدوآبا» بود. «آباء» در عربی جمع مکسر «أب» و به‌معنی پدران است. «جدوآباد» در فارسی گفتاری به همین صورت رایج است و باید آن را پذیرفت.
۲۸. چشم به/بر هم زدن: این اصطلاح منطقاً باید «پلک به/بر هم زدن»‌باشد، زیرا بدیهی است که پلک‌هایمان را بر هم می‌زنیم، نه چشم‌هایمان را. اما چون به همین صورت رایج است، باید آن را پذیرفت.
۲۹. چشمش را گرفتن: وقتی چیزی چشمتان را می‌گیرد، برایتان جالب است و نگاهتان را به خود جلب می‌کند. در اینجا ازلحاظ دستوری آن چیز فاعل است و چشمتان مفعول، اما برخی به‌غلط جای فاعل و مفعول را عوض می‌کنند و می‌گویند: «چشمم فلان چیز را گرفته.»
۳۰. چغاله: املای درست این واژه «چغاله» است، نه «چقاله». تلفظ و املای گفتاری آن «چاغاله» است.

دست‌نامۀ ویرایش (چاپ اول)، بهروز صفرزاده