۱۳. خط همواره ثابت و تلفظ متغیر است. به همین دلیل است که ما اکنون واژۀ «خواهر» را به‌رغم بی‌نقش‌بودن حرف واو ازلحاظ تلفظ، همچنان با واو می‌نویسیم تا حافظۀ بصری‌مان به هم نخورد.

۱۴. وقتی دربارۀ کسی می‌نویسیم، باید یک بار در همان اوایل مقاله یا فصل کتاب، نام او را کامل (نام و نام خانوادگی، مثلاً ویلیام شکسپیر) بیاوریم، اما در نوبت‌های بعدی باید دقت کنیم که فقط نام خانوادگی او را بنویسیم. این موضوع در نوشته‌های غربی رعایت می‌شود، اما نویسندگان ایرانی کمتر به آن توجه دارند. [...] بنابراین اگر در مقاله‌ای این اتفاق افتاده باشد، وظیفۀ ویراستار است که آن را اصلاح کند.

۱۵. ویرایش فقط گرفتن غلط نیست؛ دیدن کمبودها هم هست.

نکته‌های ویرایش (چاپ دوم از ویراست دوم)، علی صلح‌جو