مرور ویرایشیِ ترجمه‌های موجود از ادعیۀ قرآنی

۲۳. وَاكتُب لَنا في هٰذِهِ الدُّنيا حَسَنَةً وَفِي الآخِرَةِ

(اعراف: ۱۵۶)

برخی مترجمان در برابر فعل امر «اکتب»، «بنویس» را نهاده‌اند که آشناترین ترجمه از این فعل است: «...نیکی بنویس» (آیتی، بهرام‌پور، خرمشاهی، مجتبوی و معزی). اما آیا خوانندۀ فارسی‌زبان از «نیکی‌نوشتن»، آن‌هم در دنیا و آخرت، معنای روشنی درمی‌یابد؟ شاید بتوان نیکی‌نوشتن در دنیا را به‌معنای مأجوردانستن در آخرت دانست. در این‌صورت احتمالاً «نیکی بنویس» یعنی در پروندۀ اعمالمان کار نیک یا ثواب درج کن. اما معنای آخرتیِ آن چه می‌شود؟ بااین‌حساب،‌ باید گفت این ترجمه به‌طور کلی نارساست.
در مقابل، عده‌ای در ترجمۀ «اکتب» از معادل «مقرر دار/فرما/کن» استفاده کرده‌اند و این موجب شده ترجمه‌ای مفهوم‌تر به دست دهند. الهی قمشه‌ای، انصاریان، خرم‌دل، فولادوند، قرائتی و مکارم شیرازی چنین کرده‌اند.
همچنین چراییِ قرارگرفتن مفعول این فعل یا همان «حسنة» در میان «الدنیا» و «الآخرة» نیز جای بررسی دارد. همین اندازه گفتنی است که برخی مترجمان این تقدم و تأخر را در ترجمه‌شان بازتابانده‌اند، مانند فولادوند که چنین گفته است: «و براى ما در اين دنيا نيكى مقرر فرما و در آخرت (نيز).»