مرور ویرایشیِ ترجمه‌های موجود از ادعیۀ قرآنی

۲۲. رَبِّ اغفِر لي وَلِأخي وَأدخِلنا في رَحمَتِكَ وَأنتَ أرحَمُ الرّاحِمينَ

(اعراف: ۱۵۱)

نخستین معنایی که هر مترجمی برای حرف «في» سراغ دارد «در» است، اما آیا باید این حرف را ولو در هم‌نشینی با فعلی از ریشۀ «دخ‌ل» باز به «در» برگرداند؟ به‌عبارت‌دیگر، وقتی گوینده‌ای می‌خواهد به فارسیِ مألوف از کار خود سخن بگوید، می‌گوید کسی را «در» جایی داخل کرده یا «به» جایی؟
رفتار مترجمان در اینجا یکسان نیست. عده‌ای ترجیح داده‌اند از همان معنای آشنا، یعنی «در» استفاده کنند، آن‌هم بی هیچ توضیحی. آیتی، انصاریان، قرائتی، مجتبوی و مکارم شیرازی از این دسته‌اند. گروه دوم کوشیده‌اند با افزودن یک یا دو واژه، ترجمه‌ای روان‌تر پدید آورند. این گروه عمدتاً از واژۀ «پناه» بهره برده‌اند. بهرام‌پور، خرمشاهی، صادقی تهرانی و فولادوند، همگی «أدخلنا في رحمتك» را چنین ترجمه کرده‌اند: «ما را در [پناه‌] رحمت خود درآور.» گروه سوم نیز راه دیگری در پیش گرفته‌اند و آن اینکه از حرف اضافۀ متناسب‌تر، یعنی «به» استفاده کرده‌اند. خرم‌دل و معزی چنین کرده‌اند.
دربارۀ ترجمۀ اسمی که پس از اسم تفضیل می‌آید (در اینجا «الراحمين») نیز پیش‌تر توضیحاتی دادیم (رک. شمارۀ ۲۰).