عربی‌های فارسی (۲۲)

أشهیٰ لَنا وأحلیٰ مِن قُبلَةِ العَذاریٰ

۶. العذاری: «عذارا»، یا چنان‌که در عربی می‌نویسند «عذاری»، جمع «عذراء» است که دست‌کم دو معنای عام و خاص برای آن برشمرده‌اند: نخست، «فَتاةٌ بِكرٌ طاهِرَةٌ»؛ (دختر دوشیزه و پاک)؛ دوم، «لَقَبُ مَريَمَ والِدَةِ المَسيحِ»؛ (لقب مریم، مادر مسیح) (رئد). پیداست که در اینجا معنای عام مدنظر است.