بااینکه سخن به‌لطفِ آب است

کم‌گفتن هر سخن صواب است

آب ارچه همه زلال خیزد

از خوردن پر ملال خیزد

نظامی

 

گفتنک گزین‌گویه‌هایی است که موقع مطالعۀ خواندنی‌های مختلف برچیده‌ام.

۲اردیبهشت۹۸

س.م.م


پی‌نوشت ۱: بازنشر لزوماً به‌معنای تأیید نیست؛ بیشتر، گشودن مجالی است برای تفکر.
پی‌نوشت ۲: «گزین‌گویه» تا آنجا که می‌دانم، واژه‌ای است برآمده از ذهن سخن‌پرداز استاد بهروز صفرزاده. «برچیدن» را هم نخستین بار در نوشته‌های احسان رضایی به این معنا دیدم. خودِ عنوان «گفتنک» هم برگرفته از این شعر شیخ بهایی است:

صمت عادت کن که از یک گفتنک

می‌شود تاراج این تحت‌‌الحنک